หนูชมไพร เป็นเนวิเกเตอร์ พาพวกเรามายืดแข้งยืดขา ดื่มกาแฟรสชาติดี บรรยากาศน่ารัก สุดห้ามใจให้ต้องควักกล้องออกมาจากกระเป๋า ใครที่ชื่นชอบดอกไม้ ไม่แวะที่ร้านนี้แล้วจะเสียยยยใจ ร้านเขาชื่อ "Coffee Mania" (ไม่ได้ค่าโฆษณานะ) แต่ของเขาดีก็ต้องบอกกันไปปากต่อปากละว่า "ชอบมากค่ะ" คนเขียนไม่ได้ดื่มกับเขาหรอกนะ แค่เดินหาทำเลถ่ายรูปดอกไม้ และรูปคนก็อิ่มใจแล้ว ขอแถมอีกหน่อยว่าใครที่ชื่นชอบดอกผักตบชวาสีม่วงหวาน ๆ ต้องมาดูที่นี่

 เรียกแรงจากกาแฟกันแล้ว คณะของเราจึงเคลื่อนล้อต่อไป บางคันก็แวะทานก๋วยเตี๋ยวร้าน “คุณเล็กชวนชิม" กันก่อนเข้าบ้าน   คันที่เราไปแวะซื้อข้าวหมูแดงนครปฐมจากตลาดอ.ต.ก. มาเป็นมื้อกลางวันแล้วจึงมุ่งไปบ้านสีขาวกันเลย ส่วนคันของอาจารย์มีทั้งดาว ทั้งคนทำอาหารเก่งอย่างแดง (ทิพย์รัตน์) มาด้วยพร้อมกับแกงหมูชะมวงถึงสองกล่อง เอื้อเฟื้อเจือจานเป็นเมนูพิเศษเซอร์ไพรส์ให้พวกเราทั้งหมด แกงที่ว่านี่หาทานได้เฉพาะในเขตภาคตะวันออกของไทยเราอย่างตราด จันทบุรี ระยอง เท่านั้น เล็กเพื่อนผู้ใจดีของเราอุตส่าห์แวะซื้อข้าวสวยร้อน ๆ มาทานกับหมูชะมวงด้วย อร่อยกันหญ่ายแทบห้ามล้อหยุดกันไม่ได้เลยเชียวแหละ บางคนตั้งแต่เกิดมาเป็นตัว (สำนวนคุณชายคึกฤทธิ์ใน "สี่แผ่นดิน") เพิ่งจะรู้จักแกงหมูชะมวงก็คราวนี้เอง

แต่ก่อนจะหาบ้านกันถูกนี่สิ ขับรถวนหากันจนเวียนหัว เจอบ้านสีขาวก็จริง แต่มันไม่ใช่หลังที่น้องบอลส่งเมลมาให้พวกเราดูนำร่องก่อน เราดูไปเรายังนั่งคิดสงสัยเลย ว่า "นี่น่ะเหรอ...บ้านสีขาว  มันสีเขียวชัด ๆ เลยนี่หว่า แต่มีที่สังเกตง่าย ๆ คือบ้านที่เราจะไปนี่เขามีต้นตีนตุ๊กแกขึ้นปกคลุมบ้านสีเขียวที่ว่าไปเกือบมิดหลัง วิธีหาบ้านสีเขียวก็คือ ขับเข้าไปในบ้านสีขาวก่อน แล้วใช้ปากให้เป็นประโยชน์ คนที่บ้านนั้นจะบอกทางให้เราไปบ้านสีเขียวที่ว่าได้ถูก บ้านหลังที่ราศรีติดต่อให้นี้เป็นบ้านแนวคันทรี สร้างด้วยไม้ทั้งหลัง สถาปนิกที่ไปในกลุ่มของเราสองคน คือหนู กับสุมาลียังชอบใจเล๊ย...แข่งกันถ่ายรูปบ้านมุมโน้นมุมนี้กันอย่างไม่ยอมเหนื่อย คนหนึ่งชอบบรรยากาศห้องน้ำ ที่จัดหินเหลื่อมกันเป็นชั้น ๆ วางกระถางอัฟริกันไวโอเลตกำลังบานเผยโฉมสวยอยู่ทีเดียว อีกคนหนึ่งหลงใหลห้องครัวที่โปร่งใสสะอาดตา

 อิ่มกันแล้ว เรามารวมกลุ่มดูอาจารย์เต๋าสาธิตวาดรูปทิวทัศน์ตรงหน้า เริ่มจากท้องฟ้าด้วยเทคนิคเปียกบนเปียก และปุยเมฆก่อนที่จะลงสีภูเขา และต้นยูคาลิปตัส ไล่มาจนถึงไร่ข้าวโพด และ เก็บรายละเอียด ทำกุ๊กกิ๊กจนพอใจ แล้วจึงเซ็นชื่อ แบบที่ไม่มีใครอ่านออกน่ะ ตบท้ายด้วยเลขค.ศ. 2008 ลูกศิษย์ทั้งหลายจึงแยกย้ายกันไปหาทำเลเหมาะ ๆ เล็งสิ่งที่ตัวเองอยากจะวาด สำเร็จออกมาหลายรูป อาจารย์เต๋าคอยแก้ไขรูปให้จนบางรูปพอแก้เสร็จ เจ้าของรูปจำไม่ได้ว่าเป็นรูปของตัว ถึงกับกระดากไม่กล้าเซ็นชื่อก็มี

วันรุ่งขึ้น ตื่นก่อนใคร ๆ เพราะมีกิจวัตรตอนเช้าหลายอย่าง เห็นบรรดาลูกศิษย์มุงจนแทบไม่เห็นตัวอาจารย์ตรงม้านั่งริมบึงฝั่งตรงข้ามบ้าน เลยเดินเข้าไปสมทบด้วย ทันดูเทคนิคการลงสีที่ใช้สเปรย์ฉีดน้ำให้เป็นฝอยบาง ๆ ก่อนลงสีต้นไม้ จะทำให้สีนุ่มนวลขึ้น ภาพอาจารย์เต๋าแต่ละภาพดูหวานจนน้ำลายหยดจริง ๆ แต่ส่วนที่ยากที่สุดคือตัวบ้าน และครัวที่เชื่อมต่อกันด้วยทางเดิน อาจารย์เริ่มลงสีตรงเถาไม้เลื้อยตรงชานหน้าเรือนก่อนไล่จากเหลือง ไปเข้ม ลงสีเรือนและครัวที่ปกคลุมไปด้วยต้นตีนตุ๊กแก เสร็จแล้วจึงลงสีต้นไม้ที่ขึ้นอยู่รอบ ๆ นั้น แต่งภาพ ลงเนกาทีฟเพื่อช่วยขับภาพข้างหน้าให้เห็นเด่นชัดขึ้น ใส่กุ๊กกิ๊ก แต้มตรงนั้นตรงนี้ด้วยสีเงาบ้าง สีเข้มบ้าง เป็นอันเสร็จ

รูปกรอบเขียวโดยราศรี วิภาดาพิสุทธิ์ รูปกรอบม่วงโดยทิพย์รัตน์ อรรถวิภัชน์

ปิดท้ายรายการด้วยการถ่ายรูปหมู่เพื่อให้ทริปวาดภาพนอกสถานที่ของพวกเราสมบูรณ์แบบ ดูรูป และสังเกตหน้าตาทุกคนซีคะ ว่ามีความสุขกันแค่ไหน